:: آرشيو ماهانه

  • مه 2018
  • آپريل 2018
  • مارس 2018
  • فوريه 2018
  • ژانويه 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008


  • :: نويسندگان اين بخش

  • محمد آسنگران
  • سهيل آصفی
  • ناصر آغاجری
  • فرهاد ابراهیمی
  • کاوه اردلان
  • منصور اسالو
  • صدیق اسماعیلی
  • محمد اشرفی
  • ناصر اصغری
  • ناصر اعتمادی
  • محمد ایرانی
  • ارژنگ بامشاد
  • پانته آ بهرامی
  • کامران پارسایی
  • فرید پرتوی
  • لیدا پرچمی
  • هژیر پلاسچی
  • امیر پیام
  • علی اکبر پیر هادی
  • سعيد ترابيان
  • مجید تمجیدی
  • علیرضا ثقفی خراسانی
  • علیرضا ثقفی
  • علی رضا جباری
  • ناهید جعفرپور
  • امير جواهری لنگرودی
  • ائلچین حاتمی
  • غلامحسین حسینی
  • محمد حسين
  • امین حصوری
  • تراب حق‌شناس
  • محسن حکیمی
  • س. حمیدی
  • عليرضا خباز
  • مجید خوشدل
  • سروش دشتستانی
  • علی دماوندی
  • فريبرز رئيس دانا
  • بهرام رحمانی
  • ستار رحمانی
  • ا. رحمان
  • مهری رحیم‌زاده
  • رضا رخشان
  • داوود رضوی
  • تقی روزبه
  • مینا روشن
  • فريبرز رييس‌دانا
  • ناصر زرافشان
  • نادر ساده
  • رضا سپیدرودی
  • شهزاد سرمدی
  • حامد سعیدی
  • علی‌اصغر سلیمی
  • محمد رضا شالگونی
  • رشید شباهنگام
  • بهمن شفیق
  • رضا شهابي
  • خسرو صادقي بروجنی
  • محمود صالحی
  • سارا صدیق
  • هاله صفرزاده
  • کامران طاهباز
  • فرح طاهری
  • محمد عبدی پور
  • یاسر عزیزی
  • جعفر عظیم زاده
  • فرزانه عظیمی
  • محمد غزنویان
  • شیرین فامیلی
  • بهروز فراهانی
  • علی فرزانه
  • محمد قراگوزلو
  • محمد کاظمی
  • مهدی کوهستانی
  • روبن مارکاریان
  • محمد مالجو
  • حشمت محسنی
  • مریم محسنی
  • ک. معمار
  • مجید ملکی
  • سامان موحدی
  • فرشته مولوی
  • بهروز نظری
  • پیمان نعمتی
  • ن. نوری زاده
  • آیت نیافر
  • پارسا نیک جو
  • شهناز نیکو روان
  • سعید ولدبیگی
  • هوشنگ
  • دکتر محمد حسین یحیایی
  • seifollah-akbari.jpg

    تغيير قانون كار برای سرکوب هرچه بیشتر طبقه کارگر

    زنده یاد رفیق سیف اله اکبری "عمو سیفی"

    تغيير قانون كار به نفع كارفرمايان و سرمايه‌داران اعتراض كارگران جامعه را در پی داشت. چنديست تغيير قانون كار مجدداً در دستور کار جمهوری اسلامی قرار گرفته است. اكنون مدتيست كه دولت و مجلس سياست گام به گام تحديد و حذف تدريجي قانون كار را آغاز کردهاند. در این پروژه از حمايت محافل اقتصادي راست و اقتصاددانان دنباله روي تئوريپردازان تقديسگر سرمايه - كه غالباً در محافل رسانه‌اي حضور فعال دارند- نیز بهره میبرند. اینان با استفاده از كليه تريبونهاي رسمي و غيرسمي، سعي دارند به جامعه بباورانند كه قانون كار كنوني مانع اشتغال و سرمايه‌گذاري است. حمله آنان اساساً متوجه مفادی از قانون کار است، که حمایتهای ناچیزی از كارگران را دربر دارد.



    امير جواهری لنگرودی

    به استقبال ۱۱ اردیبهشت روزجهانی کارگربشتابیم!


    روز جهانی کارگر را به روز اتحاد برای دستمزد برابر و تامین امنیت شغلی ،حق اعتصاب و مبارزه برای ایجاد تشکل مستقل بدل کنیم !

    مبارزه وسیع و گسترده کارگران در سیر تعطیل ناپذیر خود بین دو اول ماه مه از سال ۹۶ تا به امروز، نشان داد که تمامی لایه های طبقه کارگر کشور ما از پراکندگی رنج می برد . از اینرو طبقه ما در مقابل قدرت متحد طبقات حاکم ، چاره ای جز ایجاد تشکل ندارد. تا به امروز فراخوان های گوناگون به مناسبت روز معلم و روز جهانی کارگر به شکل یک جنبش عمومی دارد از راه میرسد . این فراخوان ها در دو سو صف، صحنه آرایی می کنند ! اطلاعیه های مشترک و فراخوان ها مستقل از یکطرف و ساز و کار تشکل های شبه کارگری و امنیتی خانه کارگر هم به مانند سال های پیش بالماسکه " هفته کارگر" را در دستور کار دارند .



    محمد کاظمی

    اول ماه مه روز قدرتنمائی طبقه کارگر

    جامعه ایران آبستن تحولات بزرگی است. جنبش کارگری علیرغم ضعف های خود ولی با قدرت و بعنوان یکی از نیروهای اصلی در مبارزه با رژیم ضد انسانی جمهوری اسلامی به پیش میرود. هر روزه کارگران پیشرو و رهبران عملی بیشتری در اقصی نقاط مراکز کارگری قد علم میکنند. تظاهرات و تجمعات پرشور خیابانی و در مراکز کارگری مستقیم و غیرمستقیم رژیم سرمایه داری در ایران را نشانه میروند. شعارهایی نظیر "زیر بار ستم نمیکنیم زندگی"، "دورد بر کارگر مرگ بر ستمگر" و "ما کارگریم نه برده، حقوق میخواهیم نه وعده" هر روزه دهان به دهان و در مراکز کارگری بیشتری میچرخد.



    گزارشی از سندیکای قندریز و شکلات سازی تهران

    فرازهایی از جنبش کارگری ایران
    تلاش برای ایجاد تشکل سراسری کارگران (۱۳۵۷)

    کانون مدافعان حقوق کارگر

    تجربه ذیل در یکی از آن مقاطع حساس به و جود آمده است که گزارش آن برای امروز میتواند بسیار مفید و ارزشمند باشد و در راه ایجاد تشکل های سراسری کارگران و زحمتکشان آموزنده تجاربی گرانبها باشد . اکنون که بسیاری از مبارزان کارگری به این نتیجه رسیده اند که ایجاد تشکل های سراسری کارگران و فعالان کارگری ضرورت تداوم مبارزه تا کنونی است این تجربیات میتواند ارزش زیادی برای راه گشائی اینده داشته باشد .



    امير جواهری لنگرودی

    شعار سال "حمایت ازکالای ایرانی" خامنه ای،
    یک دروغ و فریب بزرگ است.

    مسقط الراس این گفتار همان خط پایه گذاشته شده خامنه ای است و دیگران به نام دنبالچه او همان مسیر را دنبال می کنند . امسال نیز همچون سال های گذشته نگاه خامنه ای به مسئله تولید و اشتغال و توجه به کالای ایرانی بود . بیگمان شعار "حمایت ازکالای ایرانی " ، به مانند شعار " اقتصاد مقاومتی ، تولید و اشتغال" که در سال ١٣۹۶ و یا شعار "اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل" که در سال ۱۳۹۵ و یا همانگونه که سال ۱۳۹۴ را سال « دولت و ملّت، همدلی و هم‌زبانی » نامگذاری کردند. همه و همه بسان دکانداری ، دکان داران دینی است و باید گذاشت در کوزه و آبش را سرکشید... آنهم به شرط و شروطه ها که در کوزه زهر هلائل نباشد .



    شهاب شکوهی

    در باره شعار
    «مرگ بر کارگر، درود بر ستمگر !»

    اولین بار که این شعار را در صفحات تلگرامی دیدم، فکر کردم اشتباه شده است. ولی بعد ها تکرار آن و صحت آن من را به نکته سنجی هوشمندانه کارگران از شرایط مشخص به وجد آورد. می دانم کسانی این شعار را شعاری منفعلانه و از روی استیصال قلمداد کرده و تصور آن را دارند که، کارگران قاعدتا ً باید مشت گره کرده با پرچم سرخ دیده شوند. چیزی که بطور سمبلیک همیشه در تاریخ مبارزات کارگران به چشم و یا نظر آمده است. اما اگر هم چون همین کارگران که مبتكر این شعار هستند به موضوع زمینی بنگریم می توانیم بهتر درک کنیم که چرا این شعار در این شرایط مشخص می تواند انقلابی باشد و منجر به ادامه مبارزه شود.



    س. حمیدی

    نظارت کارگران بر بودجه‌ی اجتماعی واحدهای تولیدی

    شهرهای امروزی ایران را هرگز با برنامه‌ و نقشه‌ای از پیش طراحی شده نساخته‌اند، بل‌که این شهرها همراه با گسترش شهرنشینی، بی‌رویه و ناخواسته خود را بر پهنه‌ی زمین گسترده‌اند. جانمایی و حضور کارخانه‌ها نیز در فضای درونی شهرها از این قاعده‌ی کلی برکنار نمی‌ماند. همچنان که با گسترش شهرها، کارخانه‌هایی نیز از درون محله‌های مسکونی آن سر برآوردند. برای جلوگیری از این موضوع از اواخر دهه‌ی چهل تصمیم گرفتند تا در حاشیه‌ی شهرهای بزرگ، شهرک‌های صنعتی احداث گردد. از آن پس قرار شد تا تمامی واحدهای صنعتی در چنین شهرک‌هایی مستقر شوند. اما به زودی این فکر نیز به فراموشی سپرده شد. چون رشد بی‌رویه و ناهمگون شهرها خیلی زود همین شهرک‌های صنعتی را نیز در نوردید. در نتیجه بسیاری از شهرهای کشور اینک از مسایل کوچک و بزرگ زیست محیطی رنج می‌برند.



    امير جواهری لنگرودی

    به اعتبارهشتم(۸) مارس ، روز جهانی زن
    نگاه عمومی به وضعیت زنان کارگر درایران

    زنان کارگر که اکثرا سرپرست خانواده نیز بودند و هستند و بار دو گانه ی مسئولیت و انجام کار در بیرون خانه و در درون خانه را به دوش می کشند، یک طرف این برخوردها قرارداشته و همواره خواهان کاهش فشار کار بوده اند و طرف دیگر مدیریت کارگران است تا حدی که بسیاری مواقع کار را طاقت فرسا می نماید. با اینهمه می توان با صراحت گفت : زنان ایران اعم از خانه دار، کارمند، کارگر، دانشجو و محصل ، پرستار ، معلم ، بازنشسته سال‌هاست در چنبرهٔ انواع تبعیض‌ها و نابرابری‌ها گرفتار آمده‌اند، قوانین نابرابر در ازدواج، طلاق، ارث ، دستمزد، انتخاب لباس، پوشش، دفاع از حق برابر شهروندی وپرشمار مطالبات بی پاسخ مانده …



    اجلاسی ضد كارگري به نام حمایت و همبستگی کارگری

    کانون مدافعان حقوق کارگر

    اجلاس هیات مدیره فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری (WFTU) در طي دیروز و امروز (هفتم و هشتم اسفندماه) در تهران در حال برگزاری است. این دومین باری است که اجلاس هیات مدیره کنفدراسیون کارگری جهان در ایران برگزار می‌شود. در این اجلاس نمایندگانی از کشورهای هندوستان، نپال، روسیه، ترینیداد و توباگو، کوبا، یونان، اندونزی، فلسطین، سوریه، ترکیه، ویتنام، دانمارک، افغانستان، برزیل، سودان، پرتغال، قبرس، آفریقای جنوبی، بنگلادش، پرو، کنگو، گابن، گویان، ایتالیا، نیجریه، سنگال، سریلانکا، اروگوئه، ونزوئلا و کره شمالی حضور دارند و به قول علیرضا محجوب نمایندگان کارگران ۲۴ کشور از پنج قاره درآن شرکت کرده‌اند.



    امير جواهری لنگرودی

    ایران کشور بیکاران و نا امنی شغلی
    و ضرورت سازماندهی مبارزات جاری طبقاتی درایران

    درآستانه سالگرد انقلاب بهمن

    در نظام اسلامی ، بمانند سرمایه داری متعارف در سطح جهان عمل نمی شود بلکه به شیوه انگلی و عصر شترچرانی ، برپایه دلالی و دزدی ها یا همان احتلاس های میلیاردی از دل بانکداری اسلامی وعرصه کار بنگاهی ، تماما امنیت شغلی را از کارگران سلب می نمایند . امروز در ایران ۹۰ در صد قراردادهای کارگران بشکل موقت و از زیر یک ماه شروع تا کاغذ های بی نشان و سفید امضاء بر کارگران ما تحمیل می گردد . کارگری که قرارداد اجاره مسکن اش یک ساله است اما قرارداد کاری او زیریک ماه و سفید امضاء است، چگونه می تواند از امنیت شغلی حرفی به میان آورد؟



    Yadullah

    بياد يدالله خسروشاهى در هشتمین سال خاموشی او

    ناصر پاريس.

    در چهارم فوريه ٢٠١٠ يدالله یداله خسرو شاهی بر اثر سكته مغزى در لندن ديده از جهان فرو بست. او در جنوب داغ و از دل کار و مبارزه بالید و در سرمای تبعید در حالی که تا آخرین روزهای زندگی، همچنان به راه رهایی کارگران می اندیشید و در این راه مبارزه می کرد، به ناگاه خاموش شد. با خاموشی او جنبش كارگرى ايران يكى از فعالين آگاه ، سخت كوش و خستگی ناپذیر خود را از دست داد. يدى از سن چهارده سالگی به عنوان کارگر كار آموز در پالايشگاه ابادان به اردوی کار پیوست و در سال ١٣٤٧از سوى كارگران بعنوان نماينده كارگرى انتخاب شد. در سال ١٣٥٠به كوشش او و تعداد ديگرى از فعالين كارگرى، سنديكاى كارگران شركت نفت تهران تأسيس گردید. در سال ١٣٥٢ كارگران تحت رهبرى سنديكا دست به اعتصاب زدند؛ اعتصابى كه دو هفته طول كشيد و يكى از درخشان ترين مبارزات سازمان يافته و متشكل كارگران بعد از كو دتاى ٢٨ مرداد ١٣٣٢بود.



    امير جواهری لنگرودی

    درایران علیرغم سرکوب اعتراضات واعتصابات کارگران ،
    این کارگران بودند که فریاد میزدند: ما همگی بیکاریم / خداتونو در میآریم

    همه ما شاهدیم که مترقی‌ترین شعار این جنبش ، اگر نه پیامدی کم نظیر، می توان گفت بی‌نظیر داشتە است: خیابان‌های ما طنین‌انداز شعار :« نان - کار- مسکن و آزادی / شادی - رفاه - شادی » را با خود بهمراه داشت. شعاری کە شنیدن ‌اش امروز در تمامیت اروپا و حتی ایالات متحده آمریکا، تن سرمایه داران اتحادیه اروپا و شخص ترامپ را بە اندازەی تن خامنەای و همه شرکای‌ در قدرتش می‌لرزاند .باید به روحانی گفت : منطقی این خواهد بود که جامعه شناسان شما همین حد شعارها را آنالیز نمایند و علت واقعی خیزش سراسری مردم را برای شما تجزیه و تحلیل نمایند. باید پذیرفت آنچه در این ده روز دیدیم مستقیما منبعث از وضعیت معیشتی و اقتصاد بحران زده فرودستان ، تهیدستان ، توده اعماق و زحمتکشان اردوی کار جامعه ما در برابر چرخه سرمایه داری ایران به زعم امام مرگ تان خمینی همان " کُوخ نشینان " در برابر " کاخ نشینان " بودند که به خیابان آمده اند!



    هاله صفرزاده

    چهل و پنج روز پس از زلزله

    کانون مدافعان حقوق کارگر

    ساعت ۶ و نیم صبح به کرمانشاه رسیدیم. در گرگ و میش سپیده دم جاده سرپل ذهاب را پی گرفتیم. سر هر پیچ، آفتاب که تازه طلوع کرده بود، در پس تپه ای پنهان می شد، بعد با تلاش بسیار دوباره رخ می نمود، تاریکی را پس می زد و با سربلندی بالا می آمد اما باز پیچی ظاهر می‌شد، تپه ای سربر می آورد و خورشید بار دیگر باید طلوع می کرد و راه رفته را دوباره می رفت … آنقدر این کار را تکرار کرد تا سرانجام بر بلندی همه ی تپه ها فائق آمد، تاریکی را پس راند و شکوه مند و مغرور از پیروزی اش خرامان به راهش ادامه داد.



    امير جواهری لنگرودی

    صدای محمود بهشتی لنگرودی معلم آزادیخواه زندانی باشیم!

    باردیگر قاضی محمد مقیسه معروف به حاج ناصر یا ناصریان
    همچون سلف خویش ، شمشیر از رو بسته است !

    آنچه در احوال قاضی مقیسه و قاضی صلواتی تا حال خواندم ، انگار هر لحظه در پی کشف نمودن پستی و زبونی انسان هایی اند که " نان شان به قیمت ریختن خون دیگران " به دست اینان می افتد تا اسلام ناب محمدی شان که به دست شارع مقدس ایشان سپری شده ، آسیب نبیند. تنها از همین روست که چنین احکام ضد انسانی و بیمارگونه ای صادر می کنند .



    koudakan-kar.jpg
    س. حمیدی

    کارگران زیر هیجده سال و کارهای سخت و زیان‌آور

    در قانون کار جمهوری اسلامی ایران برای سرپوش‌ گذاشتن بر ابعاد غیر انسانی این ماجرا، کارگران زیر هیجده سال را "کارگر نوجوان" می‌نامند. بر پایه‌ی ماده‌ی ۸۲ قانون کار ساعت کار این کارگران نوجوان نیم ساعت زودتر از کارگران دیگر به پایان می‌رسد. شکی نیست که در جوانان می‌توان توانایی بیش‌تری برای کار فکری و یا بدنی سراغ گرفت. اما قانون‌نویسان جمهوری اسلامی هرگز نمی‌توانند این توانایی را در کودکان پانزده ساله سراغ بگیرند. چنانکه به منظور تظاهر به اخلاق دینی دیدگاهی را تبلیغ می‌کنند که کودکان نیم ساعت زودتر از دیگر کارگران از کار در واحدهای تولیدی مرخص گردند. اما با این همه مصوبه‌ی یادشده همچنان از حد و حدود تعارفی اداری و خودمانی فراتر نمی‌رود.



    alireza-saghafi.jpg
    علیرضا ثقفی

    از این زلزله

    بار دیگر زلزله ای مهیب، گوشه ای از این مرز و بوم را ویران کرد. جان هزاران نفر را گرفت و ده‌ها هزار نفر را بي خانمان كرد در دنیای کنونی، زلزله رویدادی طبیعی است، اما به واقع سبب مرگ و ویرانی زندگی ها نمی شود، نابرابری و بی عدالتی در توزیع ثروت و منابع است که ویرانی و مرگ و نیستی جان‌های بسیاری را به دنبال می آورد. جدال غارت و چپاول با جان انسان‌ها در بحران هایی مانند زلزله فقط نمایان ترمی شود و در این جدال، آنکه سرمایه ای ندارد، اولین قربانی خواهد بود.



    mahmoud-salehi.jpg
    امير جواهری لنگرودی

    محمود صالحی فعال سرشناس کارگری را به زندان بردند!
    چنین انسانی را به قفل و زنجیربستن ، به چه معنا است؟

    محمود صالحی چهره نام آشنای عرصه کار و کارگری در سقز کردستان ایران ؛ که تا چندی پیش خود صدای بی صدایان بود و سخنگویی دو کمیته دفاعی " رضا شهابی" و "بهنام ابراهیم زاده" دو فعال کارگری زندانی را به عهده داشت و به مدافعه از حقوق آنان می پرداخت . وی همواره سازوکار فعالین کارگری زندانی شده را بعهده می گرفت. از کورش بخشنده، عثمان اسماعیلی، محمد جراحی گرفته تا دیگرانی که در بند و قید آسیب پذیری قصابانه این نظام ضد کارگری اند. اما امروز خود به زندان کشانده شده و در بند زندانبانانش به سر می برد تا بی صدایش نمایند و او را به دور سفره خونین خویش بکشانند .



    alireza-saghafi.jpg
    علیرضا ثقفی

    آيا شوروي در دوران استالين سوسياليستي بود؟

    به مناسبت يك‌صدمين سال انقلاب اكتبر

    اگر بخواهم قضاوت خودم را در باره استالين و نظام شوروي بگويم آن است كه نظام شوروي به خاطر تمركز سرمايه‌ها در دست دولت از نظام فعلي جهان كه در آن سرمايه داران خصوصي بر همه چيز حاكم اند و فقر و اعتياد و كارتن خوابي و بيكاري نيم بيشتر جهان را گرفته است، به لحاظ اقتصادي به سوسياليسم نزديك تر بود؛ هر چند كه به خاطر وجود ديكتاتوري سياسي و به خصوص وجود مجازات اعدام و به خصوص اعدام مخالفان سياسي و روشنفكران نمي توانست قرابتي با سوسياليسمي داشته باشد كه مورد ادعاي بنيان گزاران آن است و يا در آينده بتواند به سوسياليسم برسد.



    امير جواهری لنگرودی

    مرگ ها و قتل های خاموش از دیروز تا امروز

    پرونده هایی که همیشه بازهستند!
    فردا نوبت کیست؟

    نرساندن دارو ؛ قطع ملاقات ها و یا دیر رساندن زندانی به بیمارستان برای مداوا، و بی خبر نگهداشتن خانواده اش از حضور او در بیمارستان و مخفی کردن خبر مرگ او، چیزی جز تلاش آگاهانه برای کشتن یا بکارگیری تاکتیک " اعدام نرم" ، "مرگ یا قتل خاموش" معنای دیگری ندارد. ما پیش از این، شاهد قتل خاموش بیشمارانی از جمله : ولی الله فیض مهدوی- زهرا بنی یعقوب- زیبا (زهرا) کاظمی- اکبر محمدی- ابراهیم لطف الهی - امیر حسین حشمت ساران - امید رضا میرصیافی- امیر جوادی فر لنگرودی- محسن روح الامینی- محمد کامرانی - رامین آقا زاده قهرمانی - هدی صابر، هاله سحابی- محسن دکمه چی، عبدالرضا رجبی - کاوه عزیز پور- ستار بهشتی- افشین اسانلو- کوروش بخشنده- شاهرخ زمانی و محمد جراحی .......؛ در زندان های جمهوری اسلامی بوده ایم ، فردا وفردا ها نوبت کیست؟



    محمد کاظمی

    مبارزه برای انحلال شوراهای اسلامی کار جزء لاینفک مبارزه برای ایجاد تشکلات مستقل توده ای است!

    آنچه این روزها در شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه میگذرد تبلوری از یک مبارزه طبقاتی است. در یک طرف این مبارزه کارگران شرکت واحد و سندیکای آنها قرار دارند که برای دستیابی به یک زندگی شرافتمندانه و انسانی مبارزه میکنند. در راس این مبارزه فعالین کارگری نظیرابراهیم مددی، رضا شهابی و داود رضوی هستند که از جان خود مایه گذاشته و بارها طعم تلخ اسارت در سیاه چالهای رژیم جمهوری اسلامی را چشیده اند. این روزها رضا شهابی این کارگر جسور و شجاع نه تنها به تجسم کاملی از مبارزه حق طلبانه کارگران شرکت واحد، بلکه همچنین به یک فعال سراسری جنبش کارگری تبدیل شده است.



    اطلاعیه شماره سه

    گزارش عملکرد؛ کمپین دفاع از رضا شهابی و دیگر زندانیان سیاسی ایران – گوتنبرگ (سوئد)

    همچنان صدای بی صدایان زندان های ایران باشیم !

    فعالان "کمپین دفاع از رضا شهابی ودیگر زندانیان سیاسی - گوتنبرگ (سوئد) " به همراه خانواده رضا شهابی و همه هم طبقه ای های رضا در سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه ، اعلام می دارد؛ که سلامت رضا شهابی بعد از چهل و دو روز اعتصاب غذا شدیداً در خطر است و ادامه این وضعیت سبب صدمات جبران ناپذیری برای سلامت این کارگر زحمت کش می شود که مسئولیت آن مستقیماً بر عهده سیستم قضایی- امنیتی و حاکمیت جمهوری اسلامی است؛ سیستمی که گویا هیچ ارزشی برای جان و سلامتی رضا شهابی کارگر و معلم و دیگر زندانیان سیاسی اعتصابی ترقیخواه قائل نیست.



    محمد کاظمی

    شگردهای شورای اسلامی ، مدیریت و حراست بر علیه کارگران شرکت واحد

    سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در دو اطلاعیه جدا گانه مندرج در کانال تلگرامی خود از مجبور کردن کارگران این شرکت در رای گیری فرمایشی شورای اسلامی خبر داده است. منجمله در یکی از این اطلاعیه ها آمده است: " با نزدیک شدن به زمان رای گیری نمایشی همه عوامل ریز و درشت مدیریت و حراست با استفاده از انواع شگردهای خود نظیر تهدید، خوشرویی و وعده وعید با کارگران تلاش دارند برای حفظ موقعیت خود مشارکت بیشتری را در رای گیری نمایشی و تحمیلی شورای اسلامی کار رقم بزنند.



    اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

    در اعتراض به کشتار کولبران
    راه حل چیست؟

    وظیفه تشکل ها و فعالین کارگری و بطور کلی همه کارگران و انسان های برابری طلب و مدافع حقوق انسان است که از کولبران و حق زندگی و کار آنان حمایت کنند. مسئله کولبران فقط مسئله آنان و یا مردم کردستان نیست. این دردی است فراگیر و مشترک. در مناطق مرزی ایران از جمله بلوچستان هزاران نفر به کولبری مشغول هستند. رژیمی که که کولبران را به قتل می رساند، همان نظامی است که همه روزه کارگران معترض در اقصی نقاط کشور را سرکوب می کند؛ کارگران آق دره را به شلاق می بندد، برای کارگران معترض هفت تپه حکم جلب صادر می کند و کارگران اعتصاب کننده در بافق را به شلاق و زندان محکوم می کند.



    بهزاد مالکی

    اصلاحیۀ قانون کار، میخ دیگری بر تابوت قانون کار فرانسه!

    قانون کار «الخمری» و اصلاحیه های مکرون آخرین تیری است که بر پیکر این طبقه وارد آمده است. و این درست قبل از خروج لرزان سرمایه داری فرانسه از بحران اخیرش است. مبارزه برای بازپس گیری حقوق از دست رفته ادامه دارد. هر نسلی از کارگران و زحمتکشان در ضمن مبارزه برای بهبود شرایط زندگیشان یاد می گیرند، چگونه متشکل شده و امتیازات به دست آمده را تثبیت کنند. به شناخت خود و نیروهایشان و همچنین دشمن طبقاتیشان نائل آمده تا بتوانند گام به گام به جلو بروند. روشن است تا زمانی که نظام طبقاتی سرمایه داری پا برجاست، استثمار و ستم طبقاتی از بین نمی رود.



    محمد کاظمی

    درحاشیه »ترجمه و ارزیابی پرونده ۲۵۰۸ علیه جمهوری اسلامی»

    هم چنان که در سند آماده است علی رغم همه موانع ساختار در سازمانهایی نظیر سازمان جهانی کار، مدافعین جنبش کارگری ایران در سطح بین المللی کماکان باید این فشار را به رژیم جمهوری اسلامی و سازمان جهانی کار اعمال نمایند. این مدافعین میتوانند "راه هکارهایی را که بتوان جمهوری اسلامی را به دلیل نقض مستمر و جدی مقاوله نامه های بنیادین سازمان جهانی کار تنبیه کرد، از جمله بررسی امکان تعلیق عضویت دولت جمهوری اسلامی و اخراج نمایندگان حکومتی که تحت عنوان "هیئت کارگری" در اجلاس سالانه سازمان جهانی کار شرکت میکنند (اما هم و غم شان جلوگیری از طرح شدن شکایات جدید علیه دولت جمهوری اسلامی ایران و به بن بست کشانیدن شکایات جاری است)، در دستور کار خود قرار دهند وبا صراحت و قاطعیت بیشتری سازمان جهانی کار را بیش از پیش تحت فشار قرار دهند'.



    »  ترجمه و ارزیابی پرونده ۲۵۰۸ علیه جمهوری اسلامی
    »  استراتژی های سیاسی جنبش زنان ایران: تردید، ناروشنی، تناقض – بخش پایانی
    »  گردهم آئی با شکوه سی و یکم مرداد ماه بازنشستگان نماد ورشکستگی نظام ولایت فقیه افشاگر رسانه های همگانی
    »  ویژه نامه مجله روزشمار کارگری هفته مبارزات سریالی کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه
    »  و حالا مردان مقصرند!
    »  شرکت حسن سعیدی در اجلاس سازمانی جهانی کار، نقطه درخشانی درجنبش کارگری ایران
    »  علیرضا ثقفی: کارورزی، یک طرح شکست خورده است
    »  گزارش کانون مدافعان حقوق کارگر به یک صدو ششمین اجلاس آی ال او
    »  پارامتر رادیکالیسم و مقاومت در ایالات متحده آمریکا
    »  'برون رفت آرام ولی مداوم ازوابستگی به سوی استقلال'
    »  نگاهی به جنبش کارگری در سالی که گذشت!
    »  کارگران و انتخابات ۱۳۹۶
    »  در حاشیه اجلاس​های کارگری و سفرهای تجاری
    »  بازنشستگان لشکری و کشوری؛ نیروی عظیمی که قدرت خود را نشان می دهند!
    »  باردیگر کوه موش زائید سفره کارگران درآستانه سال۹۶همچون سال گذشته خالی ماند !
    »  بن بست دستمزد در سیستم اقتصادی ایران
    »  «کارگران و دستمزد 96»
    »  جنبش کارگری و جنبش سیاهکل
    »  ویژگی های مجامع عمومی کارگران
    »  گزارش Oxfam گمراه کننده است
    »  سه‌جانبه‌گرایی در قانون کار
    »  کارگران با مجامع عمومی خود به میدان می آیند
    »  قوانین کار ایران از دیدگاه یک فعال کارگری
    »  ایمن‌سازیِ مراکز تولیدی و کارگری
    »  بدون حزب، کارگر آینده‌ای ندارد!